اگه گریه کنی میگن کم آوردی

اگه بخندی می گن دیونست

اگه دل ببندی تنهات میزارن

اگه عاشق بشی دلتو میشکنن

با این حال باید

 لحظه ای را گریست

دمی را خندید

ساعتی را دل بست

و

 عمری عاشقانه زیست

بي دليل شاد بودن و پاي كوبيدن

 هميشه سرگرم كار بودن و بيهوده ننشستن

 حق و خواسته خود را با تمام وجود خواستن و

 فرياد زدن

                                      دیوار اتاقم نم کشید

                                        از بس که گریستم

                                            ولی نیامدی
 
                               میترسم دیوار اتاقم فرو بریزد و

                                            تو نیای...

                                          درست فکر کردم

                                         من زیر آوار میمیرم

دلمو بردي باز از نو ديگه چي‌ مي‌خواي
دار و ندارم مال تو ديگه چي مي خواي
برو بذار بسوزم با بي‌ كسي‌هام
برو بذار بمونم بادلواپسي‌هام

هيچي نپرس فقط برو
ولي فراموشم نكن
شمعم و آتيشم بپا
برو و خاموشم نكن
اگه يه روز ورق زدي دفتر خاطراتتو
يادت بياد برگ منو ميشينه چشم به راه تو

آره برو ولي بدون اينجا يكي مي‌مرد برات
باور نكردي عشقشو اگه قسم مي‌خورد برات
مي‌ري برو ولي فقط اينو يادت باشه عزيز
اشك زلالتو جلو چشم غريبه‌ها نريز

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند

طلب عشق ز هر بی سرو پایی نکنیم

                              عشق فرمود : تا چه بگوید این دل من

                          عقل نالید : کجا حل شود؟ ... این مشکل من؟

                              مرگ خندید : در این خانه ویرانه من!

تنها دليلي که ممکن است کسي از تو متنفر باشد اين است که مي خواهد مثل تو باشد...!!!

               به ديدن وبم بيا که تنهام

هيچ کي نمي فهمه چه حالي دارم

               چه وبلاگ رو به زوالي دارم

وبلاگ من  پر شده از ليليا

               اما دلم گرفته از خيليا

نمونده از علافيام نشوني

               پير شدم پير تو اي جووني

علاف بي سنگ  صبور

               وبلاگ سرد و سوت و کور

توي وبت کامنتي نيست

               هيچ جا ديگه علافي نيست

اگرچه هيچ کس نيومد

               سري به وبلاگت نزد

اما تو کوه درد باش

               طاقت بيار و اپ باش

اگه بياي همونجوري که بودي

               نظر ميدن علافااز حسودي

صداي علاف همه جا پر شده

              هرکي دانشجو شده علاف شده

اما خودم درس مي خونم حسابي

              کي گفته علاف داره وقت خالي

علافي که خالي از عشق و اميد

              چشم اميدش به کامنت تو بيد

زندگی رودوست دارم با تمام بدبیاریش
عاشقی رودوست دارم با تمام بیقراریش
من میخوام اشکو بفهمم وقتی از چشام میریزه
تنهایی گرچه کشندست واسه من خیلی عزیزه
توکتاب نوشته عاشق خیلی تنها خیلی خستست
جای بارون بهاری روی چترهای شکستست
اما من میگم یه عاشق همه ی دنیا رو داره
همه چترهارو باید بست وقتی آسمون میباره
نون عشقو میخورم منت نونوا ندارم
سینه سوخته عاشقم با کسی دعوا ندارم
توی دنیایی که گرگ وبرگی تو ذاتش
من میخوام خودم باشم با هیچکی کاری ندارم

پوتین برای سربازان جدید

دستبند۱۰عدد

تفنگ وفشنگ

قبض آب را باید داد

قبض گاز جدا

ودیگر هیچ...

عصرما عصرفریبه ، عصر اسمهای غریبه
عصر پژمردن گلدون، چترای سیاه تو بارون

شهر ما سرش شلوغه، وعده هاش همه دروغه
آسموناش پر دوده، قلب عاشقاش کبوده

کاش تو قحطی شقایق، بشینیم تو یه قایق
بزنیم دل و به دریا، من و تو تنهای تنها

خونه هامون پر نرده، پشت هر پنجره پرده
قفسا پر پرنده، لبای بدون خنده

کاش تو قحطی شقایق، بشینیم تو یه قایق
بزنیم دل و به دریا، من و تو تنهای تنها

جایی که نه آسمونش، نه صدای مردمونش
نه غمش نه جنب و جوشش، نه گلای گل فروشش

مثل اینجا آهنی نیست، مثل اینجا آهنی نیست
پس ببین یادت بمونه، کسی هم اینو ندونه
زنده بودیم اگه فردا، وعده ما لب دریا

زنده بودیم اگه فردا
وعده ما لب دریا
زنده بودیم اگه فردا
وعده ما لب دریا
زنده بودیم اگه فردا
وعده ما لب دریا

مراقب باشید چیزهای را که دوست دارید به دست آورید

 نه چیزهای را که دارید دوست داشته باشید

بردار دیگه
بوق ...بوق ............
بوق
بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوق
به مونیتور گوشیم نگاه می کنم
No Answer
دوباره می گیرم
بوق ...بوق ...
دستگاه مشترک مورد نظر خاموش می باشد
The mobile ….
کلافه می شوم
کلافه ام می کنی
دستم رو روی دکمه Power   گوشی نگه می دارم
همین !

این نظر رو مدیر سایت http://sepentaa.blogfa.com/ به ثبت رسونده

تنها می تو انم بگویم سالی بود مثل سالهای گذشته !!

این ما بودیم که فرسوده تر شدیم .... سالی مرکب از 4 فصل رنگارنگ بود !

 و باز این ما بودیم که نه تنها رنگی نداشتیم همان رنگ مختصرمان !!

را هم از دست دادیم و جالب اینکه به کمترین بها و به کم بها ترین بهانه !!!!!!

                                        ٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫

این نظر رو مدیر سایتhttp://www.gharoun.blogfa.com/به ثبت رسونده:

امسال هم مثل تمام سالها هم خوبی داشت و هم بدی. برای من سال شلوغی بود.                        خیلی شلوغ! الان که فکر می کنم می بینم چقدر اتفاق افتاده تو این سال!!!

خیلی جاها دلم شکست اما در عوض، پخته شدم و روزگار به من درسهایی داد                                که به نتایجی مهم در زندگیم رسیدم. مسیر زندگیم در این سال تغییر کرد.

خیلی تلاش کردم و نه به اندازه تلاشم، اما تا حدودی نتیجه گرفتم.

امیدوارم سال آینده بهتر و بهتر و بهتر باشد. پر از شادی و سلامتی و موفقیت و دلخوشی                    برای همه.

                                   ٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬

این نظر رو میدر وبلاگ http://shady7777.blogfa.com/به ثبت رسونده:

سوال جالبیه...سوالی که فکر همه رو روزای آخر سال مشغول میکنه.
همه دوس دارن مثل روزای پر فعالیت آخر سال بگن که سال خوب و پر ثمری بوده                              اما همیشه یه خاطره ی بد یه غفلت یه نارحتی باعث شکشون میشه.
خوب بدیا دیگه مهم نیست مهم خوبیهاییست که نصیبمون شده ،باید به فکر اونا باشیم،                    به فکر ادامه دادنشون...به فکر بهترینها.
خوب منم سال خوبی نداشتم البته جز 2 ماه آخر که تلافی همه سال و کرد.                                   اما درسای زیادی گرفتم ....
با آرزوی بهترنها

                                       ٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬

از بین نظرات زیادی(نزدیک به ۵۰ تا نظر برای اپ اولم این چند تا رو انتخاب کردم که بازهم در روزای بعد

از دیگر نظرات به ثبت رسیده هم استفاده می کنم)

ممنون از حسن انتخاب شما دوستان عزیز

این آخرین نوشته من برای این وبلاگ تو سال۱۳۸۶ هست . خیلی شرمنده هستم

 که آخرین نوشته ی من توی این وبلاگ توی این سال یه گلایه یا یه جوریه که ممکنه

 خوشایند نباشه ولی خیلی دوست داشتم اینو همه ببینن و خیلی هم برام مهمه که

نظر شما رو در این مورد و این دست نوشته بدونم پس حتما منو از نظر خودتون

مطلع کنیین دوست دارم هر کی هر دردو دلی و یا هر حرفی با این سال داره رو توی

این نظر خواهی بگه بدون هیچ رودر واییسی...

پیشاپیش عیدو بهتون تبریک میگم و ارزوی داشتن ساعات و لحظاتی پر از خوبی و خوشی

براتون دارم.

در ضمن قشنگ ترین نظرات شما در اولین آپم

 در صفحه ی اصلی وبلاگ به نمایش گذاشته میشه

منتظر دردو دلا و حرفاتون هستم

ن.شهبازی /رسپینا /مدیریت وبلاگ حسرت ۸۶

  چون اگه قرار بود در باز نشه

 جاش یه دیوار میگذاشتن

***

عشق را از عشقه گرفته اند و عشقه آن گیاهی است که در باغ پدید آید

 در بن درخت ، اول بیخ در زمین سخت کند ، پس سر برآرد و خود را

 در درخت می پیچد و همچنان می رود تا جمله درخت را فراگیرد

 و چنانش در شکنجه کشد که نم در میان رگ درخت نماند

 و هر غذا که  به واسطه آب و هوا به درخت می رسد به تاراج می برد

تا آنگاه که درخت خشک شود. همچنان است

 در عالم انسانیت که خلاصه ی موجودات است. (فی حقیقه العشق)

بعضی باشند که سلام دهد ، و از سلام ایشان بوی دود آید و بعضی باشند

 که سلام دهند و از سلام ایشان بوی مشک آید.

 این کسی دریابد که او را مشامی باشد...(مولانا)

     دوستان شرح پریشانی من گوش کنید                    داستان غم پنهانی من گوش کنید

      قصه بی سروسامانی من گوش کنید              گفت و گوی من و حیرانی من گوش کنید

      شرح این آتش جانسوز نهفتن تا کی                  سوختم سوختم این سوز نهفتن تا کی

      روزگاری من و دل ساکن کویی بودیم              ساکن کوی بت عربده جویی بودیم

      عقل و دین باخته دیوانه ی رویی بودیم             بسته ی سلسله ی سلسله مویی بودیم

      کس در آن سلسله غیر از من و دل بند نبود      یک گرفتار از این جمله که هستند نبود

      نرگس غمزه زنش این همه بیمار نداشت          سنبل پرشکنش هیچ گرفتار نداشت

      این همه مشتری و گرمی بازار نداشت              یوسفی بود ولی هیچ خریدار نداشت

      اول آن کس که خریدار شدش من بودم             باعث گرمی بازار شدش من بودم 

      عشق من شد سبب خوبی و رعنایی او               داد رسوایی من شهرت زیبایی او

      بس که دادم همه جا شرح دلارایی او               شهر پرگشت ز غوغای تماشایی او

      این زمان عاشق سرگشته فراوان دارد              کی سر برگ من بی سروسامان دارد

      چاره این است و ندارم به از این رای دگر        که دهم جای دگر دل به دل آرای دگر

      چشم خود فرش کنم زیر کف پای دگر                        بر کف پای دگر بوسه زنم جای دگر

      بعد از این رای من این است و همین خواهد بود  من بر این هستم و البته چنین خواهد بود

      پیش او یار نو و یار کهن هردو یکیست            حرمت مدعی و حرمت من هردو یکیست

      قول زاغ و غزل مرغ چمن هردویکیست          نغمه ی بلبل و غوغای زغن هردو یکیست

      این ندانسته که قدر همه یکسان نبود                زاغ را مرتبه ی مرغ خوش الحان نبود   

      چون چنین است پی کار دگر باشم به                چند روزی پی دلدار دگر باشم به

      عندلیب گل رخسار دگر باشم به                     مرغ خوش نغمه ی گلزار دگر باشم به

      نو گلی کو که شوم بلبل دستان سازش              سازم از تازه جوانان چمن ممتازش

      آن که بر جانم از او دم به دم آزاری هست     می توان یافت که بر دل زمن اش باری هست

      از من و بندگی من اگرش عاری هست              بفروشد که به هر گوشه خریداری هست

      به وفاداری من نیست در این شهر کسی            بنده ای همچو مرا هست خریدار بسی

      مدتی در ره عشق تو دویدیم بس است               راه صد بادیه ی درد بریدیم بس است

      قدم از راه طلب باز کشیدیم بس است               اول و آخر این مرحله دیدیم بس است

      بعد از این ما و سر کوی دل آرای دگر                        با غزالی و غزلخوانی و غوغای دگر

      تو مپندار که مهر از دل محزون نرود              آتش عشق به جان افتد و بیرون نرود

      و این محبت به صد افسانه و افسون نرود         چه گمان غلط است این، برود چون نرود

      چند کس از تو و یاران تو آزرده شود             دوزخ از سردی این طایفه افسرده شود

      ای پسر چند به کام دگرانت بینم                      سرخوش و مست ز جام دگرانت بینم

      مایه ی عیش مدام دگرانت بینم                         ساقی مجلس عام دگرانت بینم

      تو چه دانی که شدی یار چه بی باکی چند         چه هوسها که ندارند هوسناکی چند

      یار این طایفه ی خانه برانداز مباش              از تو حیف است به این طایفه دمساز مباش

      می شوی شهره به این فرقه هم آواز مباش        غافل از لعب حریفان دغاباز مباش

      به که مشغول به این شغفل نسازی خود را         این نه کاری است مبادا که ببازی خود را

      در کمین تو بسی عیب شماران هستند              سینه پر درد ز تو کینه گذاران هستند

      داغ بر سینه ز تو سینه فکاران هستند         غرض این است که در قصد تو یاران هستند

      باش مردانه که ناگاه قفایی نخوری                   واقف کشتی خود باش که پایی نخوری

      گرچه از خاطر وحشی هوس روی تو رفت    و از دلش آرزوی قامت دلجوی تو رفت

      شد دل آزرده و آزرده دل از کوی تو رفت      با دل پر گله ار ناخوشی خوی تو رفت

                حاش لله که وفای تو فراموش کند                   سخن مصلحت آمیز کسان گوش کند