بی گناهی هم گناه کمی نیست

 نازنینم

  نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

  ولی بسیار مشتاقم

  که از خاک گلویم سوتکی سازد

  گلویم سوتکی باشد

  به دست کودکی گستاخ و بازیگوش

  و او یکریز و پی در پی

  دم گرم چموشش را در گلویم سخت بفشارد

  و خواب خفتگان خفته را آشفته و آشفته تر سازد

  بدین سان بشکند هردم سکوت مرگبارم را ...

بدون شرح؟!

 براستی که ابلهان انسانهای خوشبختی هستند

زیرا که هرگز پی به تنهایی خود نمی برند...

 فرشته ای بود

 که وقت رفتن

بالهايش را

به من بخشيد

وقتی بنا می شدم

تو را در میان شادی و درد می دیدم

خطوط نازک چهره ات را

نور کمرنگی که در زیر پوستت سوسو می زد

و اشک هایت را

که از چشم های بازت

بر بالهای فرشتگان می ریخت

برادرانم، خواهرانم، آدمیان

پیش آمدند و تهنیت گفتند

و کودکان ابلیس

جان فرشته ای را در گردش تقدیر من دیدند

تو از درد برخاستی و باز بنا شدی

                  - خدا تو را جان دوباره بخشید

تو به من نگاه کردی

لبخند کمرنگی به لبانت پاشید

و چشمانت را خنداند

رو به نور کردی

 و به خدا حرف هایی زدی که کسی نشنید

و قولهایی دادی و گرفتی

که کسی معنایشان را نفهمید.

وقتی مرا به زمین می فرستادند با حسرت نگاه می کردی

و وقتی قلب مرا در سینه جا می دادند

قطره اشکی بر دیدگانم فشاندی

من گفتم دیدار به قیامت

گفتی تازه خواهد شد

گفتم زمین پر بلاست و من نمی دانم تاب کدام آزمون را می آورم

و تو که از جنس پریان نوری از سیاهی می گریزی.

گفتی تو را خواهم دید

مرا خواهی شناخت

و اندازه فوت کردن به بالهای نامرئی قاصدکی سرگردان با من خواهی بود

دلت را از صندوق خانه اسرار بیرون خواهی کشید

و به دستان من خواهی سپرد

تا ان را در حریر نور الهی بپیچم

و با نابترین عطر های آسمانی شستشو دهم

نگفتی: قول داده ای دلم را قربانی کنی

و عشقم را در هزار توی دغدغه های روزمرگی از آسمان به زمین بکشانی

نگفتی عهد بسته ای با من نباشی

نگفتی قبول کرده ای که پیامبر شوی

و هزار سال بعد از من به دنیا بیایی

.

.

.

بر پیکره ام پیچیده اند

من اما

کودکی بیش نیستم

 (Lake of sorrow(daryachee gham

 (Ocean of tears(ogheyanose ashk

 (Valley of death(diare marg

(End of life(payane zendegi

زنداني زندان دقايق نشدي ...

وقتي که مرا از دل خود مي راني ...

يعني که تو هيچ وقت عاشق نشدي ...

 زرد است که لبريز حقايق شده است ...

تلخ است که با درد موافق شده است ...

شاعر نشدي وگر نه مي فهميدي ...

پاييز بهاريست که عاشق شده است.....

همت کن و بگو ماهی ها٬

حوضشان بی آب است

 باد می رفت به سر وقت چنار

من به سر وقت خدا می رفتم.

به یاد ندارم نابینایی به من تنه زده باشد !

اینجا فقط سکوت حرف می زند

آنهای که توان سکوت را ندارند ...

من که شب بودم و شب هستم و شب خواهم بود

 به امیدی که تو فانوس شب من باشی

٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬

آسمونتم می توانی همیشه بارونو تو چشمام ببینی.

 زمین مال زمین خوارها ،فضا مال فضا پیماها ، فقط تو مال من

٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬

زندگی زیباست زشتی‌های آن تقصیر ماست،

 در مسیرش هرچه نازیباست آن تدبیر ماست!

زندگی آب روانی است روان می‌گذرد... آنچه تقدیر من و توست

 همان می‌گذرد

٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬

زندگی مانند گیتاریست که گاهی نوای غمگین می نوازد

 و گاهی نوای شادی ، امیدوارم که گیتار زندگیت همیشه بندری بنوازد

٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬

اگه گریه کنی میگن کم آوردی

اگه بخندی می گن دیونست

اگه دل ببندی تنهات میزارن

اگه عاشق بشی دلتو میشکنن

با این حال باید

 لحظه ای را گریست

دمی را خندید

ساعتی را دل بست

و

 عمری عاشقانه زیست

بي دليل شاد بودن و پاي كوبيدن

 هميشه سرگرم كار بودن و بيهوده ننشستن

 حق و خواسته خود را با تمام وجود خواستن و

 فرياد زدن

                                      دیوار اتاقم نم کشید

                                        از بس که گریستم

                                            ولی نیامدی
 
                               میترسم دیوار اتاقم فرو بریزد و

                                            تو نیای...

                                          درست فکر کردم

                                         من زیر آوار میمیرم

دلمو بردي باز از نو ديگه چي‌ مي‌خواي
دار و ندارم مال تو ديگه چي مي خواي
برو بذار بسوزم با بي‌ كسي‌هام
برو بذار بمونم بادلواپسي‌هام

هيچي نپرس فقط برو
ولي فراموشم نكن
شمعم و آتيشم بپا
برو و خاموشم نكن
اگه يه روز ورق زدي دفتر خاطراتتو
يادت بياد برگ منو ميشينه چشم به راه تو

آره برو ولي بدون اينجا يكي مي‌مرد برات
باور نكردي عشقشو اگه قسم مي‌خورد برات
مي‌ري برو ولي فقط اينو يادت باشه عزيز
اشك زلالتو جلو چشم غريبه‌ها نريز

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند

طلب عشق ز هر بی سرو پایی نکنیم

                              عشق فرمود : تا چه بگوید این دل من

                          عقل نالید : کجا حل شود؟ ... این مشکل من؟

                              مرگ خندید : در این خانه ویرانه من!

تنها دليلي که ممکن است کسي از تو متنفر باشد اين است که مي خواهد مثل تو باشد...!!!

               به ديدن وبم بيا که تنهام

هيچ کي نمي فهمه چه حالي دارم

               چه وبلاگ رو به زوالي دارم

وبلاگ من  پر شده از ليليا

               اما دلم گرفته از خيليا

نمونده از علافيام نشوني

               پير شدم پير تو اي جووني

علاف بي سنگ  صبور

               وبلاگ سرد و سوت و کور

توي وبت کامنتي نيست

               هيچ جا ديگه علافي نيست

اگرچه هيچ کس نيومد

               سري به وبلاگت نزد

اما تو کوه درد باش

               طاقت بيار و اپ باش

اگه بياي همونجوري که بودي

               نظر ميدن علافااز حسودي

صداي علاف همه جا پر شده

              هرکي دانشجو شده علاف شده

اما خودم درس مي خونم حسابي

              کي گفته علاف داره وقت خالي

علافي که خالي از عشق و اميد

              چشم اميدش به کامنت تو بيد

زندگی رودوست دارم با تمام بدبیاریش
عاشقی رودوست دارم با تمام بیقراریش
من میخوام اشکو بفهمم وقتی از چشام میریزه
تنهایی گرچه کشندست واسه من خیلی عزیزه
توکتاب نوشته عاشق خیلی تنها خیلی خستست
جای بارون بهاری روی چترهای شکستست
اما من میگم یه عاشق همه ی دنیا رو داره
همه چترهارو باید بست وقتی آسمون میباره
نون عشقو میخورم منت نونوا ندارم
سینه سوخته عاشقم با کسی دعوا ندارم
توی دنیایی که گرگ وبرگی تو ذاتش
من میخوام خودم باشم با هیچکی کاری ندارم